Ku trzeźwości - Święty Mateusz Talbot jest patronem osób uzależnionych od alkoholu i innych uzależnień!
Ruch antyalkoholowy w Europie w pierwszej połowie XIX wieku uwarunkowany był wzrastającym spożyciem zwłaszcza mocnych alkoholi produkowanych z nadwyżek produkcji ziemniaków. Władze państwowe we wszystkich krajach dotkniętych plagą pijaństwa ograniczały się wyłącznie do deklaracji przeciw pijaństwu
Płoccy radni wprowadzili podczas czwartkowej sesji, nocną prohibicję na terenie całego miasta. Radni przegłosowali uchwałę, zgodnie z którą już od 1 czerwca 2026 roku w godzinach nocnych (22-6) nie będzie można kupić alkoholu w sklepach i na stacjach paliw. Decyzja ma poprawić bezpieczeństwo i ograniczyć liczbę nocnych interwencji służb.
Ważne: zakaz nie obejmie lokali gastronomicznych. Napoje alkoholowe nadal będzie można kupić w barach, pubach czy klubach — czyli tam, gdzie są spożywane na miejscu.
Pomysł nocnej prohibicji pojawił się w Płocku już kilka miesięcy temu. W grudniu 2025 roku przeprowadzono konsultacje społeczne — 70,6 proc. uczestników poparło wprowadzenie ograniczeń.
Powoływano się na wolność w sferze gospodarki, wolności obywatelskie, a w tle zwykle stały wysokie dochody z podatków nakładanych przy produkcji i zbycie napoi alkoholowych.
W 1844 roku, w święto Matki Boskiej Gromnicznej, ks. Alojzy Ficek ogłosił powołanie do życia Bractwa Trzeźwości, Bezpośrednią przyczyną założenia Bractwa Trzeźwości było wyznaczenie w dniu 2 lutego, to jest w uroczystość Matki Boskiej Gromnicznej, daty jarmarku w Bytomiu. Jarmarki w rzeczywistości nie były tylko dniem handlu, ale również okazją do pijaństwa. Ks. Ficek uznał, że będzie to właściwa okazja do rozpoczęcia akcji skierowanej przeciwko pijaństwu.
28 lipca 1851 roku papież Pius IX zatwierdził ustawy Bractwa Trzeźwości. Jego członkowie zobowiązywali się do całkowitego wstrzymywania się od mocnych alkoholi (palonych), dopuszczano używanie słabszych, w tym wina i piwa. Bractwo zostało poddane pod opiekę Matki Bożej Gromnicznej.
Bractwo Trzeźwości zostało założone w Płocku przy kościele parafialnym świętego Bartłomieja w roku 1862. W początkowym okresie liczyło 4.000 członków. Rząd rosyjski nie zezwalał Polakom na swobodne organizowanie się, społeczeństwo, nastrojone patriotycznie, skupiało się w związkach religijnych i przykościelnych. W tym należy szukać przyczyny tak wielkiej liczebności Bractwa. Działalność jego szła w dwóch kierunkach: oficjalnie w kierunku propagandy abstynencji, nieoficjalnie - w kierunku podtrzymywania narodowego ducha.
Praca abstynencka zepchnięta została na plan dalszy przez ruch powstańczy. Dopiero po wielkiej wojnie w roku 1918 J. E. ks. Arcybiskup Nowowiejski na prośbę ks. prałata Modzelewskiego na nowo erygował Bractwo Trzeźwości, do którego zapisało się 170 członków. W roku 1928 zostało pod patronatem Bractwa zorganizowane Koło Młodzieży Abstynenckiej, które nadało pracom żywe tempo.
Po kilku latach młodzież abstynencka poszczycić się może pięknymi wynikami pracy: istnieje chór żeński, stworzony celem popularyzowania pięknych pieśni kościelnych, istnieje orkiestra abstynencka z przeszło 20 instrumentami, Koło Młodzieży Abstynenckiej ma swój wspaniały sztandar. Przez kilka lat szerzyła pożyteczną działalność poradnia przeciwalkoholowa, kierowana przez p. Lendzionową, dzięki której uratowana została z nałogu pijaństwa niejedna rodzina.
Młodzież urządzała wieczornice, wycieczki, odczyty, kształci się i z całym zapałem i organizuje Tydzień Propagandy Trzeźwości oddając się walce o trzeźwość narodu. Inicjatorem i główną sprężyną wszelkich poczynań abstynenckich jest patron Koła Młodzieży, ks. Mierzwiński, któremu za jego niestrudzoną działalność na polu ratowania alkoholików i pracę w kierunku szkolenia bojowników przeciwalkoholowych należy się rzetelne uznanie.
Młodzi abstynenci żywią głęboką wdzięczność za rady i wskazówki i pomoc do osób które nie pracują na rzecz trzeźwości płocczan, tj. panie Lendzionowa, Pragnąca, Grzylewska oraz pan Nejman.
Patron uzależnionych od alkoholu
Święty Mateusz Talbot jest patronem osób uzależnionych od alkoholu i innych uzależnień. Urodził się w Dublinie w 1856 roku i zmarł 7 czerwca 1925 roku. Jego życie było naznaczone walką z alkoholizmem, a po nawróceniu stał się przykładem nadziei i duchowej przemiany dla innych. Został ogłoszony patronem alkoholików, a jego historia inspiruje organizacje pomagające osobom uzależnionym
17 Maja 2009r. biskup z Irlandii przekazał do Płocka relikwie św. Mateusza Talbota. Uroczystość odbyła się przed kościołem św. Aleksego w Trzepowie przy udziale ambasadora Irlandii w Polsce Declan O’ Donovana, posłów, senatorów, radnych i władz samorządowych Płocka i okolicznych gmin. Pomnik został poświęcony przez bp. Piotra Liberę. Homilię wygłosił bp Tadeusz Bronakowski, przewodniczący Zespołu Apostolstwa Trzeźwości przy Konferencji Episkopatu Polski, Pomnik Talbota stanął przed głównym wejściem do płockiej świątyni. Jego twórcą jest Jan Żebrowski w Płocka. Wokół pomnika umieszczono słowa Talbota: "Przede wszystkim muszę wziąć pod uwagę interes duszy".
"Mateusz Talbot dał nam wspaniały przykład zwycięstwa nad nałogiem" – mówił inicjator budowy pomnika ks. Zbigniew Kaniecki, proboszcz parafii pw. św. Aleksego, Sekretarz Zespołu Apostolstwa Trzeźwości przy KEP, duszpasterz ds. trzeźwości w diecezji płockiej.
W opinii bp. Bronakowskiego, losy Talbota zawierają wielkie ostrzeżenie, "przede wszystkim dla ludzi młodych, którzy we współczesnym świecie coraz częściej sięgają po alkohol", ponieważ brakuje "powszechnego sprzeciwu społecznego dla nadużywania alkoholu".
