Wampir urodził się w Płocku

Blisko cztery miesiące później, 30 maja, znaleziono ciężko ranną Bronisławę Kucharkową z Popowa. Niestety, kobieta zmarła po przywiezieniu do szpitala. 25-letnia kobieta zginęła w ten sam sposób: uderzona ciężkim przedmiotem w tył głowy, następnie zgwałcona. Wtedy jeszcze tych dwóch przestępstw nie łączono.

Między zbrodniami w Łowiczu i Popowie nastąpiła kilkumiesięczna przerwa. Na następny atak Wampir z Łowicza zdecydował się szybciej, bo po miesiącu. Do kolejnego doszło 1 lipca w okolicach miejscowości Niedźwiady.

"Wampir" z pod Łowicza pochodził z Płocka. Prasa donosiła, że aresztowany we Włocławku Tadeusz Ensztajn, zawodowy włóczęga, w którym rozpoznano poszukiwanego "wampira" z pod Łowicza, pochodzi z Płocka. Ensztajn liczy lat 20. W okresie od lutego do lipca 1933 roku zamordował w Łowicz i jego okolicach 7 kobiet, a 3 kolejne zgwałcił.

Podczas procesu Ensztajna rekonstruowano jego życie w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, jak to się stało, że zabił co najmniej trzy kobiety i wstrząsnął życiem prowincji. Jego losy miały być przykładem tego, w jaki sposób człowiek stawał się bestią. Kim był zatem Ensztajn?

Urodził się w 1913 roku. Był dzieckiem poczętym w wyniku gwałtu – jego matka została zgwałcona przez rosyjskiego żołnierza. Gdy miał kilka lat, matka oddała go do sierocińca w Łodzi z jego dwoma siostrami, tam też ukończył 3 klasy szkoły powszechnej. Jako nastolatek uciekł z sierocińca i rozpoczął wieloletnią tułaczkę po Polsce, w trakcie której był dwukrotnie karany aresztem za jazdę pociągiem bez biletu[3]. Wiadomo, iż w trakcie tułaczki pracował jako sprzedawca śpiewników.

Ensztajn przyjechał do Łowicza z Poznania w lutym 1933 roku. W tym mieście dopuścił się sześciu z siedmiu przypisywanych mu morderstw. Swe ofiary uderzał żelaznym kołkiem lub kamieniem w głowę, następnie gwałcił i mordował. Wszystkie ofiary miały zmasakrowane twarze. Po zbrodni wędrował ulicami miasta w celu zatarcia śladów. Gdy po szóstym morderstwie w Łowiczu pojawiło się więcej stróżów prawa, wyjechał do Włocławka, gdzie dopuścił się kolejnego morderstwa.

Do schwytania Ensztajna przyczyniły się dwie nastolatki, które ten zmusił do wspólnej tułaczki, w trakcie której opowiadał o popełnionych zbrodniach. Ofiarom udało się zaalarmować policjanta, który ruszył w pogoń za Ensztajnem. Mordercę ujęto na terenie klasztoru reformatów we Włocławku. Wkrótce powiązano go z serią morderstw, która miała miejsce w Łowiczu. Gdy został przetransportowany na wizję lokalną do Łowicza, Na stacji kolejowej tłum ludzi usiłował porwać Ensztajna z rąk policji, w celu dokonania na nim linczu, jednak policji udało się opanować sytuację.

Proces Ensztajna toczył się w Sądzie Okręgowym we Włocławku. Pomimo iż podczas przesłuchań Ensztajn przyznał się do popełnionych zbrodni, w trakcie procesu wyparł się ich i zrzucał winę na kolegę. Dreps to był znany złodziej, który odsiadywał w tym czasie karę więzienia. Jedna z jego ofiar, 18-letna Aleksandra Perzyna wskazała Ensztajna za winnego gwałtu na jej osobie, później zmieniła zeznanie, że nie przypomina sobie tego dokładnie.

23 sierpnia 1934 roku. Rzeczoznawca sądowy Korzeniowski, stwierdza na podstawię badań, przeprowadzonych na zamordowanych ofiarach, że zbrodni dokonał we wszystkich wypadkach jeden i ten sam człowiek. Po zamknięciu przewodu sądowego o godz. 17 wygłosił dwugodzinne przemówienie prokurator żądając surowego wymiaru kary. Obrońca z urzędu adw. Grinberg, podkreślił sprzeczność zeznań świadków i stwierdza, że właściwie niczego mu nie udowodniono. W jednym wypadku udowodnionym, to test napadzie na Perzynównę można go oskarżyć najwyżej o usiłowanie dokonania przestępstwa.

Wieczorem o godzinie 20-ej sąd udał się na naradę, która trwała blisko dwie godziny. O godzinie 21 minut 45 rozległ się dzwonek i sąd wrócił na sale. Wśród grobowej ciszy przewodniczący sądu przystępuje do odczytywania wyroku. Sąd postanowił 21-Ietniego Tadeusza Ensztajna uznać winnym trzech z wielu zarzucanych mu przestępstw, a mianowicie zabójstwa Marii Misiewskiej, zniewolenia Anieli Okrupówny, oraz usiłowania zabójstwa i zgwałcenia Aleksandry Perzynówny. Za dokonanie tych zbrodni sad postanowił skazać Ensztajna na łączną karę 15 lat więzienia z pozbawieniem praw obywatelskich.