Kamienica Syne Praszkiera przy ul. Kwiatka 9 w Płocku wraz z dwiema oficynami została wpisana do rejestru zabytków. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego utrzymało decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, podkreślając wyjątkową wartość historyczną, artystyczną i naukową obiektu.
Budynek powstał w latach 1910–1913 na zlecenie Syne Praszkiera – przedsiębiorcy i właściciela kilku płockich nieruchomości. Kamienica frontowa oraz dwie oficyny, w których znajdowały się pomieszczenia handlowe, zostały oddane do użytku w 1913 roku.
Elewację frontową ozdobiono bogatą dekoracją w stylu neorenesansu francuskiego z wpływami wczesnego modernizmu. Jak podkreślają konserwatorzy, jest to jedna z najbardziej charakterystycznych realizacji architektonicznych w tej części płockiego śródmieścia.
Kamienica została wzniesiona przy dawnej ulicy Szerokiej, obecnej ul. Kwiatka, która na początku XX wieku była jedną z głównych ulic płockiej dzielnicy żydowskiej. W budynku funkcjonowały lokale usługowe oraz siedziby organizacji społecznych, w tym Żydowskiego Towarzystwa Gimnastyczno-Sportowego Makabi. Od 1940 roku nieruchomość znalazła się na terenie utworzonego przez okupanta niemieckiego otwartego getta, dzięki czemu do dziś pozostaje ważnym świadectwem historii żydowskiej społeczności Płocka.
Po zakończeniu II wojny światowej w jednej z oficyn mieszkał malarz Aleksy Kiriuszyn, który w swoich pracach utrwalał architekturę i codzienne życie miasta. W 1985 roku kamienicę przejął Skarb Państwa, a od 1999 roku jej właścicielem jest Agencja Rewitalizacji Starówki ARS Sp. z o.o.
Mimo przebudowy przeprowadzonej w 1936 roku, późniejszych remontów oraz pożaru, który w 2025 roku zniszczył część jednej z oficyn, obiekt zachował wiele oryginalnych elementów. Do dziś przetrwały m.in. historyczny układ przestrzenny, bryła budynku, więźba dachowa, dekoracyjna balustrada głównej klatki schodowej, drewniane przepierzenia pomiędzy lokalami, polichromowane ściany, a także oryginalna stolarka i posadzki.
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w uzasadnieniu swojej decyzji podkreśliło, że zabytek podlega ochronie niezależnie od stanu technicznego, jeśli stanowi autentyczny dokument minionej epoki. W ocenie resortu kamienica przy ul. Kwiatka 9 zachowała bezsporne wartości historyczne, artystyczne i naukowe, które uzasadniają objęcie jej najwyższą formą ochrony konserwatorskiej.
Kamienica Syne Praszkiera jest dziś nie tylko cennym przykładem mieszczańskiej architektury początku XX wieku, ale również ważnym świadectwem historii wielokulturowego Płocka oraz ludzi, którzy przez dziesięciolecia tworzyli jego społeczne i gospodarcze dziedzictwo.
