Pierwszy kurs dla bibliotekarzy w Polsce odbył się w Płocku
"RODZICE, UCZCIE DZIECI WASZE CZYTAĆ I PISAĆ !" – Ten apel powtarzany był na łamach wydawanej w Częstochowie gazety "Głos Ludu" w 1907 roku. To był początek rozwoju czytelnictwa w Polsce.
Pierwsze informacje o zawodzie bibliotekarza pochodzą jeszcze z czasów starożytnych. Święto zainicjowane zostało natomiast przez Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich – obchodzone jest każdego roku w dniu 8 maja.
Maj jest uznawany za jeden z najważniejszych miesięcy dla czytelnictwa w Polsce. Kluczowym wydarzeniem jest Ogólnopolski Tydzień Bibliotek (8–15 maja) oraz Dzień Bibliotekarza i Bibliotek (8 maja), które promują książki, biblioteki i czytelnictwo.
Za najstarszą bibliotekę kościelną (i ogólnie w Polsce) uznaje się bibliotekę katedralną w Gnieźnie, powstałą na przełomie X i XI wieku. Biblioteki parafialne zaczęły na szerszą skalę powstawać przy szkołach parafialnych od XIII wieku.
Diecezjalny Instytut Akcji Katolickiej w Płocku utworzył w roku 1935 Referat Bibliotekarski. Celem tego Referatu była obsługa informacyjna i wychowawcza bibliotek parafialnych, których w diecezji płockiej jest coraz więcej.
Otwarcie kursu odbyło się z końcem maja 1936 roku w obecności władz Instytutu i zarządów diecezjalnych stowarzyszeń Akcji Katolickiej. Otwarcia kursu dokonał prezes Diecezjalnego Instytutu, p. Eugeniusz Płoski. W przemówieniu swoim podkreślił czym jest biblioteka i kim jest człowiek w bibliotece jako bibliotekarz i jako czytelnik.
Kwestia bibliotekarska była w tym czasie jedną z najważniejszych spraw w całokształcie wychowania katolickiego. Biblioteka parafialna jest uzupełnieniem myśli katolickiej, szerzonej przez Stowarzyszenia Akcji Katolickiej.
Z kolei kierownik Referatu Bibliotekarskiego, redaktor Onyszkiewicz przedstawił program kursu i jego zasady, poczym pierwszy referat wygłosił ks. prof. M. Żywczyński p.t. "Dzieje książki". Na kursie głoszono referaty: "Wpływ słowa drukowanego", "Jakie mamy biblioteki w Polsce", "Organizacja czytelnictwa", "Organizacja bibliotek parafialnych", "Wychowawcze zadanie książek" i inne.
Prelegenci to: ks. kanonik Mąkowski, ks. profesor Żywczyński, A. Wawrowska, Irena Grabowska i redaktor Onyszkiewicz. Kurs trwał cztery dni.
Zakończenie kursu nastąpiło 30 maja 1936 roku. Po ostatnim wykładzie redaktora Onyszkiewicza, przemówił do kursistów JE. Ks. Biskup L. Wetmański z dłuższym przemówieniem o roli bibliotek dokonał zamknięcia kursu. Ks. Biskup mówił o tym, co to jest książka, jaka książka powinna być w bibliotece parafialnej i jak trafić powinna do czytelnika.
Na zakończenie w imieniu Arcypasterza, JE. Ks. Arcybiskupa Nowowiejskiego, Ks. Biskup udzielił zebranym bibliotekarzom i bibliotekarkom błogosławieństwa arcypasterskiego, poczym prezes Instytutu, Eugeniusz Płoski wręczył kursistom świadectwa ukończenia kursu.
Kurs ukończyło około 30 osób. W Polsce był to pierwszy tego rodzaju kurs. Dowodzi on, że pod względem bibliotekarstwa diecezja płocka kroczy programowo i systematycznie naprzód.