Nie żyje Mirosława Nagórko. Przez lata współtworzyła historię płockiego teatru!
Płockie środowisko kulturalne poniosło bolesną stratę. Zmarła Mirosława Nagórko – wieloletnia sekretarz literacka Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku, dokumentalistka historii lokalnej sceny oraz osoba od dekad związana z życiem kulturalnym miasta.
Informację o jej śmierci przekazał Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego. W opublikowanym komunikacie pracownicy i dyrekcja podkreślili jej ogromny wkład w rozwój instytucji oraz wieloletnie zaangażowanie w życie artystyczne Płocka.
- Ze smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Mirosławy Nagórko, która od lat związana była z życiem kulturalnym Płocka, a w szczególności z Teatrem Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego. W latach 1979–1988 pełniła w funkcję sekretarza literackiego. Współpracowała wówczas m.in. z wybitnym reżyserem i ówczesnym dyrektorem płockiej sceny, Andrzejem Marią Marczewskim. Brała udział w kluczowych, a czasem wręcz rewolucyjnych momentach w historii płockiej Sceny. Najgłośniejszym z nich była polska prapremiera spektaklu "Psie serce" według Michaiła Bułhakowa, w przekładzie i adaptacji Barbary Dohnalik (14 stycznia 1983 roku).
Mirosława Nagórko pracowała w płockim teatrze w latach 1979–1988 jako sekretarz literacki. Był to jeden z najważniejszych okresów w historii sceny przy Nowym Rynku. Współpracowała między innymi z reżyserem Andrzejem Marią Marczewskim, który w tamtym czasie kierował teatrem.
Jednym z wydarzeń, które na trwałe zapisały się w historii płockiej kultury, była polska prapremiera spektaklu "Psie serce" według Michaiła Bułhakowa. Przedstawienie miało premierę 14 stycznia 1983 roku i wywołało ogromne zainteresowanie. Ze względu na polityczny wydźwięk sztuki, krytykującej realia systemu sowieckiego, spektakl szybko stał się przedmiotem zainteresowania cenzury.
Nagórko po latach wspominała, że płocki teatr wyprzedził o kilka lat oficjalne wydanie książkowe utworu w Polsce. Jak podkreślała, była to jedna z najbardziej wyjątkowych realizacji w historii instytucji.
W czasie swojej pracy uczestniczyła również w kontaktach z urzędami odpowiedzialnymi za kontrolę publikacji i widowisk w okresie PRL. Dzięki jej wspomnieniom oraz publikacjom udało się zachować wiele informacji dotyczących funkcjonowania teatru w tamtych realiach.
Była także zaangażowana w działalność NSZZ "Solidarność". W 1980 roku weszła w skład pierwszej Komisji Zakładowej związku działającej przy teatrze. Jak wspominają jej współpracownicy, zawodowe doświadczenia oraz działalność opozycyjna stały się fundamentem wielu wieloletnich przyjaźni.
Po odejściu z teatru w 1989 roku nie zakończyła swojej aktywności związanej z kulturą. Nadal śledziła repertuar płockiej sceny, uczestniczyła w wydarzeniach artystycznych i publikowała recenzje. Szczególnie interesowała się historią teatru, dokumentując ważne wydarzenia oraz przygotowując opracowania poświęcone twórczości Karola Wojtyły i Jerzego Szaniawskiego.
W środowisku teatralnym była ceniona nie tylko za wiedzę i doświadczenie, ale również za życzliwość oraz serdeczność. Przez lata pozostawała blisko związana z zespołem teatru, a jej opinie i wspomnienia stanowiły ważne źródło wiedzy o historii płockiej sceny.
W opublikowanym po jej śmierci komunikacie Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego napisał:
- Będzie nam brakowało jej serdeczności oraz ciepła, jakie wnosiła do naszego życia. Pozostanie na zawsze w naszej pamięci. Dyrekcja, Koleżanki i Koledzy.
![Pożar hali przy ul. Rembielińskiego w Płocku. Policjanci ewakuowali ludzi i zabezpieczyli teren! [VIDEO]](https://v.wpimg.pl/OTU5MWJiYDU0VztkZRJtIHcPbz4jS2N2IBd3dWVaemQtGis-Jgw9MSVaYyA6BS4gM1o_OmQEKjA8VGI2OgBgImQaKT45GSM1LBooOigMK3ttAn4xelx9NXgHezRzRHs1YldgNiwKfXkxBithfVB6bWRXLzVoFA)
