Magiczny wieczór nad Wisłą. Przed nami Wianki 2026 w Płocku
Koncert Kasi Popowskiej, widowiskowy spektakl ogniowy i tradycyjne puszczanie wianków na Wiśle – tak zapowiada się tegoroczna edycja Wianków w Płocku. Wydarzenie odbędzie się 21 czerwca w Parku im. mjr. Janusza Mościckiego na Radziwiu i będzie jednym z elementów Dni Historii Płocka. Wstęp na imprezę jest bezpłatny.
Płocczanie po raz kolejny będą mogli wspólnie świętować Noc Świętojańską podczas Wianków organizowanych na lewym brzegu Wisły. W niedzielę, 21 czerwca, Park im. mjr. Janusza Mościckiego na Radziwiu zamieni się w miejsce pełne muzyki, ognia i dawnych słowiańskich tradycji.
Wieczór rozpocznie się o godzinie 20:30 koncertem Kasi Popowskiej. Artystka znana z takich utworów jak "Przyjdzie taki dzień" zaprezentuje swoje największe przeboje w koncertowych aranżacjach.
Następnie, o godzinie 21:50, publiczność zobaczy spektakl ogniowy przygotowany przez grupę Jo Art Show. Widowisko połączy taniec, muzykę i efektowne pokazy z wykorzystaniem żywego ognia.
Kulminacyjnym momentem wydarzenia będzie tradycyjne puszczanie wianków na Wiśle, zaplanowane na godzinę 22:40. Nad bezpieczeństwem uczestników czuwać będą ratownicy płockiego WOPR.
Tradycja sięgająca czasów słowiańskich
Wianki to jeden z najbardziej rozpoznawalnych zwyczajów związanych z Nocą Kupały, nazywaną później Nocą Świętojańską. Święto wywodzi się jeszcze z czasów przedchrześcijańskich i było związane z przesileniem letnim – najkrótszą nocą w roku. Dla dawnych Słowian był to czas radości, miłości, płodności i świętowania początku lata.
Najważniejszymi symbolami obrzędów były ogień i woda. Rozpalano ogniska, tańczono wokół nich, skakano przez płomienie, a młode dziewczęta plotły wianki z kwiatów i ziół, które następnie puszczały na wodę.
Dawniej puszczanie wianków miało charakter wróżby. Wierzono, że jeśli wianek został wyłowiony przez kawalera, zwiastowało to szybkie zamążpójście. Jeśli odpływał daleko lub tonął, interpretowano to jako znak, że na miłość trzeba będzie jeszcze poczekać.
Historycy i etnografowie podkreślają, że zwyczaj ten przetrwał setki lat i do dziś jest jednym z najbardziej widowiskowych elementów obchodów Nocy Świętojańskiej. Współcześnie ma przede wszystkim charakter symboliczny i integracyjny, przypominając o dawnych tradycjach związanych z Wisłą, naturą i lokalną kulturą.