Korsuńskie Wrota czyli Drzwi Płockie

Charakter czysto katolicki, styl niemiecki, dzielą się na dwie polowy składające się z płytek brązowych rozmaitej wielkości umieszczonych w drzewie.

Obie połowy pokryte rozmaitymi wizerunkami, kutymi w brązie, napisy łacińskie, po części ruskie. {…} Napisy łacińskie i słowiańskie z wyjątkiem dwu, wykonane nieumiejętnie, ręką niewprawioną, bez żadnej symetrii, nieraz na nie tych płytkach na których powinny się znajdować.

Napisy ruskie z błędami ortograficznymi. {…} Znajduje się na nich biskup płocki Aleksander umieszczony w miejscu najwidoczniejszym, drugi biskup Wigman Magdeburski zajmuje miejsce skromniejsze. Napisy nad wizerunkiem majstra Rykwina i biskupa Wigmana wykonany prawidłowo i wyraźnie. Napis: Zrobił mnie Rykwin" Autor opisu przypuszczał że, wykonane były w Niemczech w XII wieku i dostały się do Nowogrodu jako zdobycz wojenna.

Drzwi opisał w roku 1834 rosyjski urzędnik konsularny, dyplomata zmarły w Gdańsku w roku 1868 Aleksander Fedorovich von Adelung. "Drzwi kute z brązu należące pono niegdyś do katedry płockiej znane obecnie jako korsuńskie wrota".

Owymi drzwiami zainteresowali się czytelnicy prasy płockiej w pierwszych latach XX wieku i rzucili myśl o ich wykupieniu. Drzwi znajdowały się przy soborze św. Zofii w Nowogrodzie. Do tej myśli odniósł się ks. Antoni Brykczyński z Goworowa który w piśmie "Słowo" negatywnie odniósł się do tej propozycji. ks. Brykczyńskiego pisze: " Drzwi żadnej nie mają dla nas wartości, ani artystycznej, ani historycznej"

Dlaczego nie chciano wykupić płockich drzwi skradzionych z płockiej katedry?

W tym czasie Diecezja Płocka nie miała od kilku lat biskupa. Zarządzana była przez Zarząd katedralny. Rozpoczęły się w tym czasie prace remontowe w katedrze i wszystkie środki płatnicze przeznaczono na sfinansowanie remontu i położenie polichromii. To tłumaczy podejście ks. Brykczyńskiego do sprawy wykupu z Nowogrodu zabytkowych drzwi.

Po ponad pięciu wiekach, ważąca ponad 2 tony kopia Drzwi Płockich została zawieszona w wejściu do katedry dnia 23 XI 1981 roku. Uroczyste przekazanie i poświęcenie jej przez Prymasa Polski, Kardynała Józefa Glempa nastąpiło w dniu 28 II 1982 roku, wobec wielu biskupów, duchowieństwa, władz i ogromnych rzesz mieszkańców Mazowsza.