Hydrogeologiczny alarm dla Płocka. Państwowy Instytut Geologiczny ostrzega przed rekordową niżówką!

Prezentowany przez PIG-PIB wykres dla płockiej stacji hydrogeologicznej nr II/172/1 (obrazujący stan wód podziemnych o zwierciadle swobodnym) pokazuje dobitnie, jak dramatycznie zmieniły się zasoby wodne w naszym rejonie na przestrzeni ostatnich lat.

Długa droga na dno. Jak do tego doszło?

Aby zrozumieć powagę sytuacji, warto spojrzeć na wykres w szerszej perspektywie czasowej (2020–2026):

Lata względnego dostatku: Latem 2021 roku poziom zwierciadła wody w Płocku wynosił około 4,08 m poniżej poziomu terenu (m p.p.t.). Były to wartości wyraźnie korzystniejsze od średniej wieloletniej (SSG – ok. 4,27 m p.p.t.).

Krótkotrwałe odbicie: Ostatnie wyraźniejsze odnowienie zasobów wód podziemnych miało miejsce na początku 2024 roku, gdy woda podniosła się do poziomu ok. 4,25 m p.p.t.

Utrwalony deficyt: Od drugiej połowy 2024 roku obserwujemy systematyczny, niemal nieprzerwany spadek. Brak wydajnego, ciągłego zasilania opadowego oraz bezśnieżne lub płytkie zimy doprowadziły do sytuacji, w której płytkie poziomy wodonośne nie mają możliwości skutecznej regeneracji.

Wrzesień 2026 roku przyniósł przekroczenie tzw. poziomu ostrzegawczego (SNO – 4,62 m p.p.t.) w dół. Woda w Płocku opadła do głębokości niemal 4,70 m p.p.t., co oznacza formalne wejście w strefę suszy hydrogeologicznej.

Prognoza na październik 2026: Dwa scenariusze, żaden nie daje nadziei

Prognoza Państwowego Instytutu Geologicznego na okres od 1 do 31 października 2026 roku obejmuje dwa warianty (na wykresie zaznaczone czerwoną linią przerywaną):

1.Scenariusz A (umiarkowanie pesymistyczny): Zakłada stabilizację wód na obecnym, bardzo niskim poziomie (ok. 4,68–4,70 m p.p.t.). W tym wariancie stan wody nie ulega dalszemu pogorszeniu, ale nadal pozostaje poniżej progu ostrzegawczego.

2.Scenariusz B (skrajnie pesymistyczny): Przewiduje dalsze, dynamiczne opadanie zwierciadła wód gruntowych aż do poziomu około 4,75 m p.p.t. pod koniec października.

Osiągnięcie wartości z drugiego scenariusza oznaczałoby dotknięcie linii NNG (Najniższy Poziom w Okresie Obserwacji). Innymi słowy – w najgorszym wypadku pod koniec miesiąca Płock odnotuje najniższy poziom wód gruntowych w całej historii pomiarów tej stacji.

Co to oznacza dla Płocka i okolic?

Utrzymująca się i pogłębiająca niżówka hydrogeologiczna to nie tylko suche liczby w raportach instytutów naukowych:

Przydomowe studnie i ogrodnictwo: Opadanie wód o zwierciadle swobodnym w pierwszej kolejności uderza w płytkie ujęcia gospodarskie, ogródki działkowe oraz zieleń miejską.

Kondycja drzewostanu: Starodrzew w płockich parkach oraz w lasach wokół miasta cierpi na chroniczny deficyt wilgoci w strefie korzeniowej, co osłabia odporność drzew na szkodniki i gwałtowne porywy wiatru.

Zasilanie rzek i cieków: Brak naporu ze strony wód podziemnych ogranicza tzw. drenaż podziemny, co bezpośrednio przekłada się na niski stan małych cieków wodnych w rejonie Płocka oraz dopływów Wisły.

Eksperci PIG-PIB w podsumowaniu jednoznacznie wskazują: bez długotrwałych, rozłożonych w czasie i umiarkowanych opadów deszczu, Płock wkracza w jesień z rekordowo wyczerpanym rezerwuarem wód podziemnych.

Jarosław Cybulski, Pogoda i Klimat w Płocku.