Płocka Galeria Sztuki przygotowuje spotkanie z twórczością Alfreda Lenicy, artysty uznawanego za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej awangardy powojennej. Wystawa zatytułowana "Alfred Lenica. Farby w ruchu" pokaże jego charakterystyczny język malarski, w którym ekspresja gestu łączy się z intensywnością koloru i wykorzystaniem przypadku jako części procesu twórczego.
Wernisaż zaplanowano na piątek, 11 września 2026 roku, o godz. 18.00. Odbędzie się w Płockiej Galerii Sztuki przy ul. Sienkiewicza 36.
Najpierw była muzyka, później malarstwo
Droga artystyczna Alfreda Lenicy początkowo nie była związana z malarstwem. Artysta rozpoczął ją jako skrzypek. Studiował w Konserwatorium Muzycznym w Poznaniu, a następnie przez lata zajmował się działalnością koncertową. Dopiero później całkowicie poświęcił się malarstwu.
Muzyka nie zniknęła jednak z jego twórczości. Rytm, harmonia oraz improwizacja stały się istotnymi elementami wypracowanego przez niego języka malarskiego.
Obrazy olejne i prace na papierze
Na wystawie w Płocku będzie można zobaczyć obrazy olejne i prace na papierze pochodzące z kolekcji prywatnych. Ekspozycja ma prezentować najważniejsze etapy twórczości Alfreda Lenicy – od eksperymentów taszystowskich i malarstwa informel po abstrakcyjne kompozycje o surrealistycznym charakterze.
Wystawa pokaże również formalne poszukiwania artysty oraz jego zainteresowanie różnymi technikami. Lenica sięgał m.in. po kolaż, monotypię i dekalkomanię.
Dlaczego "Farby w ruchu"?
Tytuł płockiej wystawy nie jest przypadkowy. Nawiązuje do obrazu "Farby w ruchu" z 1949 roku, uznawanego za pierwsze polskie dzieło taszystowskie. W tej pracy Lenica pozwolił farbie swobodnie spływać po powierzchni płótna. W ten sposób przypadek stał się jednym z elementów współtworzących kompozycję.
Ekspozycja w Płockiej Galerii Sztuki ma być okazją do poznania twórczości artysty, dla którego kolor, gest i spontaniczność stały się podstawą indywidualnego języka malarskiego.
Kim był Alfred Lenica?
Alfred Lenica żył w latach 1899–1977 i urodził się w Pabianicach. Był malarzem i grafikiem. Ukończył Konserwatorium Muzyczne w Poznaniu, natomiast malarstwa uczył się w Prywatnym Instytucie Sztuk Pięknych u Adama Hanytkiewicza i J. Kubowicza.
Podczas II wojny światowej przebywał w Krakowie, gdzie zetknął się ze środowiskiem Tadeusza Kantora i Grupy Krakowskiej. To właśnie wtedy odkrywał surrealizm oraz idee europejskiej awangardy. W 1947 roku współtworzył poznańską grupę 4F+R.
Jego dzieła prezentowano na najważniejszych wystawach sztuki współczesnej, w tym w warszawskiej Zachęcie. Obecnie prace Alfreda Lenicy znajdują się m.in. w zbiorach muzeów narodowych w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Łodzi i Szczecinie, a także w prywatnych kolekcjach w Polsce i za granicą.